de loonheffing die al is ingehouden staat niet in mijn aanslag, wat nu

Ontbrekende loonheffing is meestal een reden voor bezwaar

Als de loonheffing die al is ingehouden niet terugkomt in de aanslag, is dat meestal een fout die met bezwaar kan worden aangepakt. De Belastingdienst gebruikt bij het opleggen van de aanslag inkomstenbelasting de gegevens die bekend zijn, en soms sluit dat niet aan op wat de werkgever of uitkeringsinstantie daadwerkelijk heeft ingehouden en afgedragen. Dat is dus geen definitief gegeven: de aanslag kan hierop worden herzien via bezwaar.

Een voorbeeld uit het dagelijks leven: iemand met twee werkgevers in hetzelfde jaar ziet dat de loonheffing van de tweede werkgever niet is meegenomen. Een voorbeeld uit een zaak: een ondernemer met personeel op de loonlijst merkt dat de afgedragen loonheffing van een deel van het jaar ontbreekt in de aanslag. In beide gevallen gaat het om dezelfde procedure: bezwaar maken tegen de aanslag, met de jaaropgave of loonstrook als onderbouwing. Het gaat hier om de aanslag zelf, niet om een aanverwant onderwerp zoals een aanslag die eigenlijk voor iemand anders bedoeld is — dat is een andere situatie met een andere aanpak.

Waar dit uit volgt: de Awr en artikel 6:7 Awb

De aanslag inkomstenbelasting is een besluit van de Belastingdienst op grond van de Algemene wet inzake rijksrijksbelastingen. Tegen zo'n besluit kan bezwaar worden gemaakt bij de inspecteur die de aanslag heeft opgelegd. De termijn daarvoor is de algemene bezwaartermijn van zes weken, zoals die volgt uit artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht, en gaat lopen vanaf de dag na de datum die op de aanslag staat. Wie te laat is met bezwaar, loopt het risico dat de aanslag vaststaat, ook als de loonheffing daadwerkelijk niet is verrekend. Bij een lopende verbouwing of andere zaak waarbij een besluit al gevolgen heeft voordat op het bezwaar is beslist, bestaat er ook een route om te vragen het besluit tijdelijk niet te laten gelden, al speelt dat bij een aanslag inkomstenbelasting doorgaans een kleinere rol dan bij bijvoorbeeld een vergunning of dwangsom.