mag ik mijn bezwaar in het engels of een andere taal schrijven

Nederlands is de hoofdregel, ook al staat het nergens met zoveel woorden

In de praktijk verwacht een Nederlandse overheidsinstantie dat een bezwaarschrift in het Nederlands is geschreven. Dat komt niet omdat het verboden is om een andere taal te gebruiken, maar omdat de instantie je bezwaar moet kunnen lezen en beoordelen. Een gemeente, de Belastingdienst of DUO heeft geen wettelijke plicht om een brief in het Engels, Duits of een andere taal te vertalen of zelfs maar te behandelen. Komt jouw bezwaar in een andere taal binnen, dan loop je het risico dat de instantie erom vraagt het te vertalen — en dat kost tijd, terwijl de termijn om bezwaar te maken gewoon doorloopt.

Denk aan een particulier die een verkeersboete krijgt en het makkelijker vindt om in het Engels te reageren, of aan een buitenlandse ondernemer die bezwaar wil maken tegen een geweigerde vergunning voor zijn bedrijf. In beide gevallen is het verstandig om de kern van het bezwaar in het Nederlands op te schrijven, ook als dat met hulp van een vertaler gebeurt. Wat er inhoudelijk in dat bezwaar moet staan, lees je in wat er in een bezwaarschrift hoort. Twijfel je of je op tijd een volledige tekst klaar hebt, dan kun je ook eerst een korte melding sturen en die later aanvullen — zie alvast bezwaar maken en later aanvullen.

Wat de wet wel en niet regelt over taal

De Algemene wet bestuursrecht regelt in de artikelen 1:2 en 1:3 wie belanghebbende is en wat een besluit is, maar deze wet schrijft nergens voor in welke taal een bezwaarschrift moet zijn geschreven. Er is dus geen wettelijk verbod op een andere taal, maar ook geen recht om in een andere taal behandeld te worden. Instanties werken in de praktijk in het Nederlands, en dat is waar je rekening mee moet houden bij het opstellen van je bezwaar.